Reviews

Review: The Walking Dead: The Final Season – Done Running

Done Running

Ik kan het waarderen als een verhaal zichzelf resoluut wilt afsluiten. In dit nieuwe seizoen van Telltale’s The Walking Dead is dat duidelijk van belang. De subtitel The Final Season laat namelijk weinig aan de verbeelding over. Het zullen dus de laatste vier afleveringen zijn waarin we geliefd personage Clementine te zien zullen krijgen.

De rollen zijn omgedraaid. Waar Clem in het eerste seizoen nog een hulpeloos meisje was onder de bescherming van Lee, is ze in dit vierde seizoen een ijzeren jongedame geworden. Nu is het aan haar de taak om een kind door de gruwelijke wereld van The Walking Dead te loodsen. Alvin Junior, beter bekend als AJ, is het weeskind dat door Clem onder haar hoede genomen heeft.

Een van de onderdelen waar Telltale dit nieuwe seizoen mee promootte, was de zogeheten Story Builder. Vier seizoenen is heel wat voor Telltale, nog nooit heeft het bedrijf een serie zo lang volgehouden. Vandaar dat de Story Builder gemaakt is voor zij die de eerdere seizoenen niet gespeeld hebben. Zij kunnen dan alsnog de keuzes maken die invloed hebben op wat er zal komen gaan.

Samengeknepen billetjes

Daarom vond ik het zo vreemd dat ik ook keuzes moest maken in dat intro. Ik heb netjes mijn savegames van de eerdere seizoenen bewaard. Sommige keuzes waren duidelijk al meegenomen, terwijl ik anderen nog moest maken. Dit was voor mij nogal onbegrijpelijk. Een extra minpuntje was dat de game vaak keuzes maakte die ik liever anders had gedaan. Maar goed, daarna begon vervolgens de eerste nieuwe aflevering: Done Running. Clem en AJ moeten hier simpelweg zien te overleven.

Wat me is opgevallen aan de gehele aflevering, is dat het een aantal zeer interessante scenes heeft. Die scenes spelen zich vooral aan het begin en het einde af. Bij sommigen was er niet eens een zombie te bekennen. Af en toe moest ik even met samengeknepen billetjes achter mijn PC zitten, hopend dat ik de juiste quick-time events zou indrukken.

Aan de trage kant

Het einde, waar ik niks specifieks over zal vertellen, was ook een van de hoogtepunten. Het bevatte opvallend veel horrorelementen. Voorgaande delen mistte dit nogal, wat vreemd is voor een game gebaseerd op The Walking Dead. Vervolgens sprint de aflevering naar een laatste gebeurtenis die mijn mond de eerste keer liet openvallen. Een goede cliffhanger was het zeker.

Ik noem deze gedeeltes om een ander punt van Done Running te benadrukken. De rest van de tweeënhalf uur durende aflevering was namelijk erg aan de trage kant. In een eerste aflevering moet je natuurlijk veel personages en verhaallijnen opbouwen, maar dan nog vind ik het tempo te laag. Mijn tweede speelsessie had dan ook heel wat saaie momenten, aangezien ik de trage scenes nu zag aankomen.

Weer een groep?

Het thema van het verhaal is onder andere het zijn van een ouderfiguur. Clementine moet kiezen hoe ze AJ wilt opvoeden in deze verschrikkelijke wereld. Your choices determine what he will become, zegt een van de teksten in de game op non-subtiele wijze. Het was dan ook fascinerend om de dynamiek tussen Clem en AJ te zien. Zij is nog bekend met de wereld vóór de zombies en hij weet niet beter, waardoor hij duidelijk een groot deel van het kind zijn misloopt.

Met zulke verhaalthema’s is het natuurlijk niet vreemd dat de aflevering zich vooral afspeelt op een school. Clem en AJ komen daar terecht bij Marlon, een jonge knul die op die verlaten kostschool een groep van tien kinderen probeert te helpen. Het begon te lijken op een van die Young adult films die een paar jaar geleden zo populair waren. Ik vond het eigenlijk jammer dat The Walking Dead weer terugviel op de verhaallijn van een groep. Ik begon mentaal al af te tellen tot het moment waarop de groep uit elkaar zou vallen of dat iemand verraad zou plegen.

Te veel personages

Ook denk ik dat die groep iets te groot is. Telltale probeert haast ieder van hen een duidelijke persoonlijkheid te geven, wat heel veel tijd kost. Zeker in mijn eerste speelsessie raakte ik het overzicht een beetje kwijt. Misschien plukken we hier de vruchten van in de volgende afleveringen, waarin elk personage een belangrijk deel van het verhaal zal zijn. Maar voor Done Running als op zichzelf staand iets was het een nadeel.

Telltale zal altijd een verhaal schrijven dat competent genoeg is. Maar hoe zit het met de gameplay? Daar zitten een paar veranderingen in, jammer genoeg niet altijd de beste. Bepaalde levels zijn iets meer open, vooral degene waarin je zombies moet neersteken. Die combat was ook redelijk belabberd. Het kunnen stunnen en doden van zombies is qua concept prima, zeker als je eerst een groep van hen uit elkaar moet drijven om niet overmeesterd te raken, maar het was heel slecht ontworpen. Vrij rondlopen en middels quick-time events vechten was heel houterig.

Nadelige trend

Vaak zal een zombie ook uit onverwachte hoek in je rug komen om je vervolgens dood te bijten. Dit was redelijk irritant. Het helpt ook niet dat Done Running de camera bij dit soort stukken heel dicht op Clementine zet. Hiermee volgen ze de (wat mij betreft nadelige) trend van bijvoorbeeld God of War en Devil May Cry V.

Telltale probeert die combat wat interessanter te maken door vallen te introduceren. Door op het juiste moment touwen door te snijden, kan je rotsblokken en boomstammen op de ondode laten vallen. Hoewel ik me afvraag hoe een stel kinderen al die zware objecten opgetild krijgen, vond ik het een aardige toevoeging aan de gameplay.

Waakzaam en wantrouwend

De relatie tussen Clem en AJ blijft echter een constante sterke factor in de aflevering. Dat bleven toch de onderdelen die me het meest boeide. Nu dat ze beide misschien veilig zijn op deze school, moeten er keuzes gemaakt worden. Ga je voor AJ’s ingebakken neigingen om waakzaam en wantrouwend te zijn, of durf je dat los te laten en iets menselijker te worden? Het zijn de uitdagingen waar Clem, en dus eigenlijk de speler, voor komt te staan.

Done Running was niet de sterkste start die dit seizoen kon maken. Misschien is het dan ook goed dat dit het laatste seizoen is van deze reeks. Niet dat het een slechte serie is geweest, maar ik heb het gevoel dat het qua verhaal gewoon opraakt. Ik hoop dan ook zeker dat Clementine een waardig afscheid gaat krijgen aan het einde. Tot dan gaan wij gewoon lekker verder met aflevering twee op 25 november!

Had beter kunnen beginnen

Done Running heeft een aantal sterke momenten, maar die zijn niet genoeg om de langere trage scenes te compenseren. De relatie tussen de twee hoofdpersonages is echter solide en hopelijk wordt hier genoeg opgebouwd voor de volgende drie afleveringen. Maar mijn hemel, wat was die combat slecht.

6
Verhaal:
8
Gameplay:
4
Algehele presentatie:
6

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.