Reviews

Review: Ni No Kuni II: Revenant Kingdom

Ni No Kuni II: Revenant Kingdom

Ni No Kuni: Wrath of the White Witch kwam in 2011 uit en was een samenwerking tussen ontwikkelaar Level 5 en Studio Ghibli. De animaties werden geproduceerd door de laatstgenoemde Japanse animatiemeesters. Het bezoeken van dorpjes, stadjes, kerkers en grotten ging gepaard met een turn-based vechtsysteem dat de harten van spelers veroverde. Toch was de game zeker niet perfect en was men benieuwd wat een eventuele opvolger in huis zou hebben. Ni No Kuni II: Revenant Kingdom is er nu, maar dit maal zonder een samenwerking met Studio Ghibli. Gaat de afwezigheid van de Ghibli-magie ten koste van alle plezier? Gelukkig niet! Lees in deze review wat wij van deze JRPG vinden!

De jonge kroonprins Evan wordt na de dood van zijn vader uit zijn thuis, het koninkrijk Ding Dong Dell, verdreven. Een leger muizen, aangevoerd door de schurk Mausinger, pleegt een coup en Evan moet vluchten. Op de avond van het voorval verschijnt er opeens een vreemdeling in Evans kamer: een jongeman genaamd Roland. Hij besluit Evan te helpen en samen ontsnappen ze. Het begin van een hechte vriendschap en een geweldig sprookjesavontuur vol fijn vormgegeven personages.

Ni No Kuni 2

Gameplay

Revenant Kingdom combineert verschillende genres met elkaar: Action-RPG, Real-time Strategy en het Building Sim-genre. Evan is een beginnende koning die zijn eigen koninkrijk moet bouwen, dus is het vanzelfsprekend dat je met alle facetten van het managen van een koninkrijk te maken krijgt. Dit koninkrijk vormt de rode draad voor je voortgang. Er komen naarmate het verhaal vordert steeds meer mensen in je koninkrijk wonen en die moet je huisvesting en dagbesteding geven. Door ze bedrijfjes te geven maken ze steeds sterkere wapens, betere armor en nuttige items. Een erg verslavend onderdeel van de game waar we maar geen genoeg van kregen!

Het vechtsysteem is ten opzichte van de eerste Ni No Kuni fundamenteel veranderd: turn-based gameplay heeft hier ruimte gemaakt voor een realtime-vechtsysteem, iets dat de pacing van de gameplay verandert. Iedere keer dat je de combat betreedt bevind je je in een blauwe cirkel waarbinnen gestreden wordt. Je kunt lichte en zwaardere aanvallen doen, je moet dodgen en je hebt verschillende kleine vriendjes genaamd Higgledies die je in de combat helpen. De vorm van die hulp hangt af van het soort element dat de kleine Pikmin-achtige mannetjes representeren. Zo heb je “neutrale” Higgledies die op afstand met je meevechten door in een kanon te veranderen, zullen de vuur Higgledies je vijanden in vuur en vlam zetten en bieden de gras Higgledies een healing boost.

Tijdens de combat wissel je met één druk op de knop van party member en wissel je net zo makkelijk naar speciale aanvallen. Bij die speciale aanvallen is het belangrijk dat je de damage-output van je wapen op 100% hebt, want dan doe je de meeste damage. Je krijg je wapen op 100% door damage te doen met normale aanvallen. Omdat je drie wapens tegelijk bij je kan dragen, moet je dus effectief van wapen wisselen om de meeste damage te doen. Dit is bijna onmogelijk om hangmatig te doen, maar gelukkig is er de optie om dit automatisch te laten gebeuren. Zo blijft de gameplay lekker vloeiend en kun je je meer focussen op bijvoorbeeld positionering in het slagveld.

Je vecht en je bouwt, maar er is in Revenant Kingdom ook ruimte voor een onvervalste dosis strategie. Dit komt tot uiting in veldslagen waarin je manschappen uit je koninkrijk ten strijde trekken tegen vijandelijke legertjes. Elke groep manschappen heeft een speciale aanval. Zo heb je luchtaanvallen, een tijdelijk schild, meer aanvalskracht enzovoort. Het jammere is dat de moeilijkheidsgraad zo laag ligt, dat het gewoon doodsaai wordt naar verloop van tijd.

Level 5 doet een goede poging om variatie te bieden, maar doordat de veldslagen heel makkelijk zijn en net niet lekker uitgewerkt zijn, wordt het net wat minder leuk om voortgang te maken, want op zekere momenten zijn alle onderdelen nodig om voortgang in het verhaal te maken. Je moet dus aandacht blijven schenken aan je manschappen. Het was wellicht beter geweest om ze niet verplicht te laten terugkomen, maar ze volledig optioneel te maken. De game had in zijn geheel ook een stuk moeilijker mogen zijn. We gingen heel vlot door de gevechten heen en zeker als je je koninkrijk op orde hebt en de wapens, armor en items binnenstormen is het echt kinderspel.

Ni No Kuni II: Revenant Kingdom

Audio en Storytelling

Revenant Kingdom wisselt cutscenes af met stukjes dialoog die alleen tekst gebruiken. De voice acting is in het Engels prima, maar je voelt de authenticiteit wel als je hem op Japans zet. De Japanners blijven meesters in voice acting en we speelden het grootste deel van de game dan ook in het Japans. De soundtrack versterkt de sprookjeswereld met overwegend rustige orchestrale muziek, die in gevechten een stukje opzwepender wordt. Studio Ghibli is niet meer volledig betrokken is bij de game en dat voel je wel een beetje. De personages zijn allemaal prima, maar je voelt dat er iets mist. Er is helaas weinig plek voor diepgang bij de personages, waardoor je een stuk minder om ze geeft. Op vormgeefgebied voel je nog wel echt de invloeden van de Japanse animatiemeesters. Er kwamen er personages voorbij zoals de Kingmaker Lofty, die de komische noot van het verhaal is en overduidelijk uit de Ghibli-stal komen. Dit valt alleen maar te prijzen. Helaas zit je nauwelijks echt op het puntje van je stoel, iets dat naar onze mening echt voorkomen had kunnen worden.

Conclusie

Als je een fijne, rustige RPG wil spelen is Ni No Kuni II: Revenant Kingdom zeker een aanrader. We zijn zo’n 36 uur bezig geweest en het grootste deel van de tijd hebben we het erg naar onze zin gehad. Op wat kleine hobbeltjes na geeft de game je een mooie reis door de prachtig vormgegeven wereld. Het had echter allemaal wat meer spanning en diepgang mogen hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.