Reviews

Review: Bayonetta 1 & 2

Bayonetta 2

Nintendo wist met Bayonetta 2 een goede deal met SEGA te sluiten. De sexy heks met haar dodelijke moves wist zich op een unieke wijze te onderscheiden in het hack-and-slash genre. Echter wist de Wii U daar niet van mee te profiteren, maar gelukkig krijgen degene die deze games gemist hebben een kans in de vorm van de Switch-versie van beide games en natuurlijk een derde deel dat op komst is.

Twee voor de prijs van één

De bundel van de eerste twee Bayonetta-games is voor degenen die (een van de) games niet gespeeld hebben natuurlijk de ideale deal. Voor de prijs van één game kunnen beide games gespeeld worden en dat is zeker de moeite waard. Al helemaal als je van plan bent om het derde deel ook te gaan halen!

Bayonetta is namelijk een hack-and-slash game waarin spelers aan de slag gaan met gelijknamige hoofdpersonage. Ze is een heks, maar weet eigenlijk niet meer precies hoe ze zover is gekomen als ze nu is, maar gelukkig komt daar al snel verandering in. Er komt niet alleen een ‘oude bekende’ langs, maar ook een hoop problemen uit de andere wereld. Een wereld waarin de grens tussen goed en kwaad, maar flinterdun is.

Gedurende het avontuur leer je niet alleen meer over het verleden van Bayonetta, maar wordt je ook daar ook soms letterlijk mee opgescheept. Je kunt in de gehele game wel merken dat de Japanse gedachtegang aanwezig is in de game en waarom dat zo is, kom ik zo nog op terug.

Schieten, schoppen en beuken

Beide games draaien natuurlijk niet alleen om het achterhalen van de geschiedenis van Bayonetta, maar ook de problemen die de ‘andere werelden’ met zich meebrengen. Deze komen voornamelijk in de vorm van allerlei wezens die je proberen tegen te houden in het voltooien van je quest. Deze vijanden zijn er in allerlei vormen en maten, waarvan de ene nog indrukwekkender uit zien en groter zijn dan de andere.

Het uitdagende van de gameplay is voornamelijk dat de manier waarop je het speelt. Het is niet simpelweg op knopjes rammen en hopen dat je raakt, maar er zit wel degelijk wat strategie bij. Op de moeilijkheidsgraad “normaal” zul je namelijk al snel merken hoe genadig hard de vijanden kunnen toeslaan, al helemaal wanneer je een van de tussenbazen tegen komt.

De game daagt je namelijk niet alleen uit om zo af en toe weg te duiken, maar dit op een juist moment te doen. Hierdoor activeer je namelijk Witch Time, waardoor vijanden tijdelijk stil staan en je genadeloos toe kunt slaan. Ook heb je een meter die zich vult, wanneer je een aantal vijanden (zonder geraakt te worden) en je op een gruwelijke wijze je vijand af kunt maken.

Hierin schuilt ook de typische Japanse gedachtegang. Zo kun je vijanden op een gruwelijke wijze onder een galg douwen, maar ook trekt de heks haar kleren uit om de meest gruwelijke monsters op te kunnen roepen en deze op de vijand af te sturen.

Bayonetta
Met Witch Time laat je Bayonetta even helemaal losgaan op haar vijanden

Gimmicks, maar toch wel een stuk soepeler

Ondanks dat het een heruitgave van de game is en geen complete remake is wel te merken dat de Switch een stuk krachtiger is dan diens voorganger. Beide games draaien namelijk een stuk beter, want ze draaien allebei om en nabij de 60 frames per seconde. Wat wel gezegd moet worden, is dat het eerste deel wel wat gedateerd aanvoelt. De game draait dan al een stuk beter, zijn er bijna geen laadtijden en ook de camera werkt een stuk beter, maar in vergelijking met het tweede deel ziet het er allemaal wat simpeltjes uit en wat minder scherp.

Er is ook nagenoeg geen content aan de game toegevoegd, maar wel is het nu mogelijk om beide games met de touchscreen te spelen. Dit werkt eigenlijk niet echt lekker en voelt eigenlijk als een gimmick aan. Misschien dat het handig is als je joy-con controllers ineens op zijn en je toch nog even die paar vijanden wilt verslaan, maar anders kan ik niet echt een reden bedenken om dit te gebruiken.

Bayonetta
De eindbazen weten wel even voor een ‘holy fuck’ momentje te zorgen

Laat Bayonetta 3 maar komen!

Bayonetta 1 en 2 weten een heerlijke gewelddadige franchise naar Nintendo’s console te brengen. De game speelt heerlijk weg, weet je constant uit te dagen en brengt iedere keer genoeg variatie om niet te gaan vervelen. Beide games weten je gemakkelijk een uur of 9 zoet te houden en dan heb je bij lange na niet alle geheimen ontdekt. Met deze twee games achter de rug kunnen we niet wachten op het derde deel! We zitten er in ieder geval klaar voor!]]></

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.