Random Article


 
Mis dit niet
 

 

Review: Wulverblade

 

 
Overview
 

Game info: Uitgever: Darkwind Media
Ontwikkelaar: Fully Illustrated, Darkwind Media
Releasedatum:: 30 januari 2018
Platforms: PS4, Xbox One, Switch, PC
Gespeeld op: PS4
 
cijfer
7.0
7.0/ 10


User Rating
no ratings yet

 

Pluspunten


+ Cartoonstijl
+ Leuke geschiedenisles
+ Gooien met ledematen

Minpunten


- Kort
- Redelijk eentonig


0
Posted 10 februari 2018 by

 
Volledige review
 
 

Darkwind Media’s nieuwste game heeft maar liefst 5 jaar in ontwikkeling gezeten en het resultaat mag er zijn. Wulverblade is het bewijs dat een geschiedenisles leuk kan zijn.

Vechten voor vrijheid

In Wulverblade ben je een van de drie Schotse krijgers die niet opgeven als de Romeinen in 120 na Christus Groot Brittannië over willen nemen. De game benadert de tijd volgens een oude Schotse mythe en is daarnaast zoveel mogelijk historisch correct. Regelmatig geeft de game je feitjes over gebeurtenissen en gebruiken van die tijd. Ondertussen mag je de bloederige strijd aangaan met de Romeinen die samenwerken met de Engelsen.

Onze Schotse helden zijn zogeheten Wulvers, zij beschikken over de kunst om wolven op te roepen om zich in het gevecht te mengen. De titel Wulver is een oude mythe uit Schotland en niet zomaar een lege titel, het is een legendarische kracht die erfelijk is. Aan het eind van de game weet je waarom het niet alleen een titel is.

Geschiedenisles

Tussen het vechten door vind je collectables die je telkens een historisch feitje geven. Deze feitjes zijn onderzocht en daar geplaatst door Michael Heald, de creatieve directeur. Heald is een amateur historicus en heeft zijn liefde voor geschiedenis goed in de game weten te verwerken, zonder dat je het idee hebt dat je in de klas zit. De feitjes worden ook tussendoor aangeboden, bijvoorbeeld zodra je de mogelijkheid krijgt om een ledemaat te werpen. Op het moment dat je de eerste oppakt, krijg je een melding in je scherm dat er een uitleg beschikbaar is. Deze vertelt je dan waarom de oude Schotten met ledematen van hun gevallen tegenstanders rondliepen of het zelfs als wapen gebruikten.

De game dringt je de feitjes totaal niet op, elke melding is zonder vertraging weg te drukken en de meeste hoef je niet eens te openen. Ik raad het je echter wel aan om te doen. De achtergrond informatie geeft het net dat stukje diepgang wat Wulverblade over de streep trekt. De feitjes worden daarbij ook in hapklare stukjes aangeboden, je zal geen enkel moment langer dan een paar minuutjes aan het lezen zijn.

Gameplay

De game is een sidescroller die veel weg heeft van Double Dragon en dat staat ze goed. De combat werkt erg soepel en is op sommige momenten nog best uitdagend. Vijanden laten objecten vallen als zwaarden, messen en ledematen, die jij kan oppakken en naar de vijand kan gooien.

Een van de tofste elementen van de game is toch wel de couch co-op functie. Naar mijn mening zijn er veel te weinig games die je toestaan om tegelijkertijd een game te spelen op dezelfde console. Wulverblade heeft deze functie in alle game modi terug laten komen, zodat je meerdere uitdagingen samen aan kan gaan.

Wulverblade biedt je een paar verschillende stijlen aan. Zo is er een arcade mode, daarbij is er geen savegame, je begint aan telkens het begin van de game en je hebt drie levens. Als deze levens op zijn heb je in totaal drie keer de mogelijkheid om continue te gebruiken. Daarnaast is er een campaign modus, waar je wel een savegame hebt en je in alle rust door de game heen kan gaan. De campaign is mogelijk in easy en normal. Als laatste is er een arena modus, waar je in een arena naar keuze golven vijanden kan bevechten.

Cartoonstijl

Persoonlijk ben ik groot fan van de cartoonstijl waarin deze game is gebracht. De graphics zijn niet uitmuntend, maar doordat alles met de hand is getekend is dat totaal geen probleem. De tekeningen zijn goed gedaan en het zet een sfeer neer die je herkent uit comics.

De meeste games die een cartoonstijl aanhouden krijgen al gauw de stempel kinderlijk, Wulverblade is daar niet een van. De game staat je toe om ledematen af te hakken, deze op te pakken en naar een volgende vijand te gooien. Daar is weinig kinderachtigs aan. Ook is de tekenstijl redelijk grauw, en de afwezigheid van felle kleuren maakt dat de cartoonstijl helemaal niet verkeerd staat.

Een toffe couch co-op game

Wulverblade niet, met een kleine 10 uur ben je door de campaign heen. Door de meerdere mogelijkheden voelt het niet dat de game daarmee klaar is. Het is heerlijk om met z’n tweeën op de bank het nog eens dunnetjes over te doen. Tel daar de ongedwongen geschiedenisles en de cartoonstijl bij op en je hebt toch een zeer toffe game. Het geheel doet mij denken aan Valiant Hearts met de combatervaring van Double Dragon.

Wulverblade is geen hoogstaande game, maar door vele toffe elementen is het toch een hele goede ervaring. Mede doordat de game nog geen twintig euro kost, is het een prima tussendoortje die je er nog eens bij kan pakken als je een medegamer over de vloer hebt.


Roel van Eeden

 
Roel van Eeden
Gamer, buschauffeur, schrijver, in willekeurige volgorde


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response