Random Article


 
Mis dit niet
 

 

Review: Shadow of the Colossus

 

 
Overview
 

Game info:
Uitgever: Sony Interactive Entertainment
Ontwikkelaar: Bluepoint Games
Releasedatum: 7 februari 2018
Platforms:: Playstation 4
 
cijfer
10
10/ 10


User Rating
1 total rating

 

Pluspunten



- Nog steeds een meesterwerk
- Prachtige graphics
- Epische gevechten met de Colossi
- Boeiende en creatieve designs

Minpunten


- Motion blur op de originele Playstation 4


0
Posted 7 februari 2018 by

 
Volledige review
 
 

Sommige spellen zijn zó briljant en van zo’n hoog  niveau, dat ze de tand des tijd doorstaan. Videospellen die meer zijn dan een stukje entertainment, om je voor een bepaalde tijd bezig te houden. Toen Shadow of the Colossus in 2005 werd uitgebracht voor de Playstation 2, werd het gezien als meer dan een spel: het was een kunstwerk. 

Fumito Ueda

De huidige generatie zal het brein achter Shadow of the Colossus, Fumito Ueda, voornamelijk kennen van The Last Guardian. Voordat hij dit spel had uitgebracht, was hij al verantwoordelijk voor het onderschatte pareltje Ico uit 2001 en voor het ‘kolossale’ Shadow of the Colossus.

Zelfs met de limitaties van de Playstation 2 wisten hij en zijn team een prachtige wereld neer te zetten die niet alleen maar draaide om de gameplay, maar ook om de emotie en het gevoel. Dit werd in beide spellen niet verteld door complexe dialogen of door een duidelijk verhaal maar door sfeer, de artdesign  en de muziek. Het design van de colossi, de manier waarop je ze moet bestrijden, het minimale maar effectieve verhaal en de spannende gameplay gaven talloze gamers over de hele wereld een ervaring om nooit meer te vergeten.

Uiteindelijk werden zowel Ico als Shadow of the Colossus uitgebracht voor de Playstation 3, zowel los als gebundeld. De spellen kregen een grafische update en een nieuwe generatie aan gamers konden het spel ontdekken. Kan Shadow of the Colossus nog steeds indruk op je maken, nu het spel op de Playstation 4 is uitgebracht?

 

Geweldige graphics en meesterlijk design

Allereerst wil ik mijn uiterste respect tonen voor de grafische update, die dit spel heeft gehad. Shadow of the Colossus heeft een volledige grafische revisie gehad en dit is duidelijk te zien. Zeker op de Playstation 4 Pro ziet het spel er fenomenaal uit. Het is geweldig om dit spel eindelijk in 60fps te zien, of in 4K met 30fps.

Ook op de originele Playstation 4 ziet het spel er goed uit, al begin je wel de leeftijd te merken van de console. Het spel heeft moeite om de 30fps te behalen, al is het vele malen beter dan bij The Last GuardianWat wel erg jammer is dat de motion blur op de originele PS4 erg storend is, waardoor ik in het begin licht misselijk werd als ik teveel draaide met de camera. Dit is waarschijnlijk gedaan om de framedrops in de screen tearing te verhullen, maar het is wel even wennen in het begin.

Buiten dat om, zien alle colossi er geweldig uit. De designs zijn zo uniek en jaw dropping, zelfs dertien jaar na dato. Je ziet alle haren in de vacht bewegen in de wind en de bewegingen van de gigantische stenen beesten voelen loodzwaar en natuurgetrouw aan. Het geluid klinkt ook fantastisch: mijn Razer headset maakte het spel zoveel malen beter. De muziek is episch en de geluidseffecten zijn zowel mooi als imposant.

Qua design is Shadow of the Colossus nog steeds een meesterwerk en verdiend het alle lof die het krijgt en heeft gekregen. Je voelt jezelf als een onderdeel van deze mysterieuze wereld, waar weinig over wordt verteld in het spel. Je wil graag meer weten over alles wat je ziet. Met vrijwel geen dialoog weet het spel zoveel emotie over te brengen. Bij het doden van de eerste Colossus heb je niet alleen triomfantelijk gevoel, maar ook een schuldgevoel. Je hebt net, hoe gevaarlijk ze er ook uitzien, een beest gedood dat jou eigenlijk niks wilde doen. Het is zielig als je jouw zwaard plant in het zwakke gedeelte, maar je móet het doen. Je probeert namelijk het leven te redden van het meisje Mono, die jij hebt meegenomen om te redden. Het leven van een meisje is het waard om zestien Colossi op te offeren….toch?

Geen typisch action-adventurespel

Alle lof die ik zojuist heb gegeven zijn allemaal op het gebied van design en verhaalvertelling. Hoe zit het met de gameplay? Als je het spel erg klinisch bekijkt, bestaat het spel uit zestien bossfights, verdeeld over een uitgestrekt stuk land. Shadow of the Colossus is geen typisch action-adventurespel: je zal geen dungeons ingaan, met NPC’s praten of andere vijanden tegenkomen buiten de Colossi. De wereld kan daardoor erg leeg aanvoelen, zeker als je het vergelijkt met moderne spellen. Dit kan dus vies tegenvallen als je hier niet van op de hoogte bent.

De wereld waarin  Wander (de speler) en zijn paard Agro in rondreizen, is puur bedoelt om de colossi te vinden en te verslaan. Er zijn verschillende shrines te vinden, waarbij jouw staminabar wordt vergroot om de gevechten met de Colossi makkelijker te maken. Er is echter niet meer te vinden dan dat, dus er is verder geen enkele reden om de wereld te verkennen.

Dit klinkt alsof ik dit een negatief aspect vind van het spel. Zelf snap ik de designkeuze wel vanuit een artistiek oogpunt. Het spel draait namelijk niet om de interactie met anderen, het exploreren van de wereld of om het doden van alles wat je ziet: het gaat puur om de stenen reuzen. Een cynisch persoon kan zeggen dat de limitaties van de Playstation 2 ervoor hebben gezorgd dat deze wereld zo leeg is, wat best een mogelijkheid kan zijn. Naar mijn gevoel is het echter een bewuste keuze geweest van Fumito Ueda, want het past bij het gevoel dat dit spel probeert over te dragen. Een gevoel van mysterie, maar ook een gevoel van eenzaamheid. Toch vind ik dit een belangrijk punt om te noemen, zodat alle lezers weten wat ze kunnen verwachten van het spel.

De epische gevechten met de Colossi

Dit maakt het des te meer duidelijk dat het spel draait om de gevechten met de Colossi. Dit is na zoveel jaren nog steeds geweldig om te doen. Elke colossi heeft niet alleen een ander design, maar ook een andere manier waarop hij bevochten moet worden. Het begint erg simpel: de eerste Colossus kan je gemakkelijk beklimmen door de vacht op zijn been te beklimmen. Je kan blijven vasthouden aan de vacht totdat jouw stamina leeg is. Wanneer dit gebeurd, laat je los en vult je stamina weer langzaam aan. Het is dus zaak om te rusten op ‘veilige’ gebieden, zodat je weer even kan bijkomen.

Bij de eerste colossus is dit gemakkelijk en hij zal ook weinig doen om je er vanaf te gooien. Al snel zie je zijn zwakke plek op zijn hoofd en begin je te steken. Na talloze keren te hebben bestoken (en het arme dier te horen gillen van de pijn), valt het doek voor deze Colossus. Niet veel later vallen vreemde schaduwen jou aan en wordt je teruggebracht naar de tempel waar het meisje Mono ligt. Je wordt opgedragen de volgende te doden, waarbij je een aantal hints krijg over de locatie.

Avion

Dit is de formule waarmee Shadow of the Colossus werkt. Dit spel had vreselijk monotoom kunnen zijn en leeg kunnen aanvoelen in de verkeerde handen, maar door de grote variatie tussen de verschillende Colossi (qua gameplay, qua level en qua design) blijft het spel boeiend. Eén van de meest indrukwekkende Colossi is Avion, een vogelachtige Colossus. Hij begeeft zich in een gebied met voornamelijk water en een aantal ruïnes en zal voor jou onbereikbaar zijn. De enige manier om zijn andacht te trekken, is door hem met pijl en boog aan te vallen. Hij zal reageren door laag over je heen te vliegen, waardoor je terug in het water wordt geslagen door de windstoot. Het is aan jou om op tijd te springen en zijn vleugel vast te grijpen. Dat is nog maar het begin: nu moet je jezelf nog staande houden op deze reusachtige vogel. Door het slaan van de vleugels, de rotatie en de windkracht moet je er alles aan doen om er niet vanaf te vliegen. Het zorgt voor een intense ervaring die niet gauw saai of vervelend wordt. Sterker nog: het is één van mijn favoriete gevechten in welk spel dan ook.

Wat maakt Avion (en de rest van de Colossi) verder zo interessant? Ik las laatst een artikel wat het goed beschrijft. Het stuk is geschreven 2012 geschreven door Hamish Todd op Kotaku. Hij vertelt het volgende:

Something like the Avion battle could never happen in Uncharted. What we see in Shadow of the Colossus comes from creative players, but it could only work in a game with a designer who was liberal with mechanical design and level design – we see this liberalism in Avion.

Fighting a colossus is not a “linear” experience. There are many things that can happen(….) and not all of them are specifically thought-out or polished.

Think about Wander falling down vertically, and Avion’s wingtip soaring horizontally as she turns, both with great speed. And Wander is still able to grab on, which is quite an achievement for the technology. Few people on the design team would have thought that situation would ever arise – yet it’s prepared for in the code. Once the code is in place Avion was bound to give rise to something like the wing to wing falling tactic, because she just moves and contorts in such interesting ways. This is why I say Shadow of the Colossus is a game of great depth.

Meesterwerk van alle tijden

Shadow of the Colossus is nog steeds een meesterwerk. Voor de mensen die het spel al eens eerder hebben gespeeld, is het prachtig om te kijken wat een grafische update dit spel heeft gehad, buiten de andere kleine veranderingen ten opzichte van de Playstation 2-versie. Voor nieuwkomers is het een geweldige ervaring, al is het misschien niet de ervaring die je zou verwachten bij een spel dat zoveel lof krijgt. Het gaat niet om lastige levels, complexe verhalen, langlopende dialogen of om het levelen van jouw personage: het gaat om de ervaring. Ben je hier geen fan van, dan is Shadow of the Colossus niks voor jou. Klinkt dit als jouw ding, dan is dit hét spel om aan te schaffen in 2018.

 


Boyd Willemsen

 
Een game - en pc fanaat, die bezig is met zijn eigen boek te schrijven. Houdt van couch co-op games, retro en van story-based games. Is niet bang om zijn eigen mening ergens over te geven.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response