Random Article


 
Mis dit niet
 

 

Review: Dragon Ball FighterZ

 

 
Overview
 

Game info:
Uitgever: Bandai Namco
Ontwikkelaar: Arc System Works
Releasedatum:: 26 januari 2018
Platforms: PlayStation 4, Xbox One, PC
Gespeeld op: PlayStation 4
 
cijfer
9.2
9.2/ 10


User Rating
no ratings yet

 

Pluspunten


- Prachtige, schermvullende actie
- Vloeiende en makkelijk te leren besturing
- Authentieke Dragon Ball-ervaring

Minpunten


- Verhaallijn wat langdradig
- Kinderziektes bij de online mogelijkheden


0
Posted 9 februari 2018 by

 
Volledige review
 
 

Een gat in de lucht. Dat sprong ik toen afgelopen zomer Dragon Ball FighterZ werd aangekondigd. Arc System Works werkte aan een game die Arc’s rijke historie aan anime fighting games zou mixen met de intensiteit van Dragon Ball-gevechten. Een game die niet alleen voer zou worden voor de competitieve spelers, maar ook nog eens het bronmateriaal met fluwelen handschoentjes zou behandelen. Is dit gelukt? Jazeker! Arc heeft een sublieme Dragon Ball-fighting game gemaakt én is heerlijk trouw gebleven aan de manga en de anime.

Vanaf het moment dat de game is opgestart voel ik hem eigenlijk al: De soundtrack is natuurlijk lekker uptempo, een beetje aan de Amerikaanse kant, maar zweept me meer dan genoeg op om tegenstanders in elkaar te beuken met mijn favoriete personages uit de Japanse cartoonserie. Dit kan in de verschillende versus modi, die zowel lokaal als online te bespelen zijn, maar ook de verhaallijn vol met gevechten is te doorspelen. De opzet van FighterZ is kinderlijk eenvoudig: je stelt een team van drie personages samen om tegen een ander driekoppig team team te vechten. Je wint als alle drie de teamleden van de tegenstander verslagen zijn.

Op de wenken bediend

FighterZ bedient spelers die zich aan beide kanten van het fighting spectrum bevinden: de doorgewinterde expert die de Guilty Gear en Blazblue series op hun duimpje kennen, en de absolute beginners die nog nooit een Street Fighter-game hebben aangeraakt. Dit is onder meer te danken aan het tamelijk simpel besturingssysteem dat FighterZ biedt: er zijn inputs voor light, medium en heavy aanvallen, die aangevuld worden met inputs voor blast-aanvallen, dash-aanvallen en Z-assists. Daarnaast is het zo dat elk personage min of meer dezelfde moveset heeft, wat het leren van verschillende personages een stuk makkelijker maakt. Hele goede beslissingen die Arc heeft gemaakt, want FighterZ biedt meer dan genoeg diepgang voor vergevorderden, terwijl de instapdrempel bijzonder laag ligt.

Ook uit het huidige Dragon Ball Super zijn wat personages in opstelling van FighterZ gestopt.

Om wat dieper in te gaan op de wat technische kant van het vechten, is een klein beetje uitleg vereist. Beide teams hebben -net zoals in de oudere Budokai-games- een balk die hun ki representeert. Deze balk moet je vullen om indrukwekkende aanvallen eruit te gooien en dat vullen is op drie manieren mogelijk: het bewegen richting je tegenstander vult de balk mondjesmaat, succesvolle aanvallen vullen de balk wat sneller. Wil je je balk snel vol hebben? Dan moet de tijd en ruimte zijn te vinden om hem op te laden.

FighterZ beloont je dus voor een agressieve en snelle houding in je gameplay, wat weer perfect past bij de Dragon Ball-serie. Het landen van combo’s kun je eigenlijk zo complex maken als je zelf wil; door drie keer dezelfde input te geven – light, medium of heavy – gooi je er een automatische combo uit, die vaak eindigt met een super aanval. Natuurlijk kun je ook de verschillende inputs combineren om je eigen combo’s te starten. Een bepaalde combinatie van inputs stelt je in staat om je tegenstander de lucht in te slaan, waarna de mogelijkheden werkelijk eindeloos zijn. De Z-assist is hierbij onmisbaar.

Een Z-assist van Captain Ginyu (rechts), die de gehele Ginyu Force tot zijn beschikking heeft.

Een Z-assist laat een teamlid die zich niet in het veld begeeft, kort ingrijpen met een normale, of een super aanval. Zo kun je dus je eigen aanvallen aan elkaar rijgen met korte tussen aanvallen van je teamleden. Als je een combo wil eindigen kun je de Z-assist ook inschakelen om je eindaanval extra kracht bij te zetten.

Authentiek audiovisueel spektakel

Niet alleen op gameplay gebied is FighterZ uitmuntend, ook grafisch is het smullen geblazen. De spectaculaire actie komt schermvullend tot je, zonder frame rate drops of andere storende factoren. Het mooiste vond ik als Dragon Ball-fan nog wel dat verschillende aanvallen en poses direct uit de anime zijn gehaald: Captain Ginyu’s Body Swap, Yamcha’s dood, Frieza’s transformatie naar Golden Frieza, als fan ga je echt genieten van de authenticiteit die FighterZ voor je in huis heeft. Op het gebied van audio worden fans van zowel de Japanse als de Engelse cast bediend, want zowat alle stemacteurs die herkenbaar zijn uit de anime zijn van de partij. Hier en daar hoor je een andere stem dan je gewend bent, maar dat komt omdat de desbetreffende acteur al overleden is. De stand-in stemacteurs voor deze personages zijn echter minstens zo goed, dat je dit gegeven gewoon voor lief neemt.

De omgevingen en de personages uit Universum zeven zijn prachtig tot leven gebracht in 2.5D: van de World Tournament Arena tot de planeet Namek, overal kun je vechten. Nadat je een stomp uitdeelt die je tegenstander de lucht in laat vliegen, veranderen de cameraperspectieven in razendsnel tempo terwijl jij achter je tegenstander aan vliegt om hem verder af te straffen. Grafisch is de game net zo dynamisch als de gevechten en dit zorgt ervoor dat je je nog meer onderdeel voelt van het spektakel. Na een vernietigende genadeslag zie je het teamlid van de tegenstander in typische Dragon Ball-stijl door drie bergen heen vliegen, waarna het gevecht verder gaat met het volgende teamlid. Dit geeft je even ademruimte tussen de gevechten door. Nog vetter wordt het als je je tegenstander afmaakt met een allesvernietigende Kamehameka of een Final Flash: de ozonlaag wordt doorboord door jouw vernietigende afronding.

Een voorbeeld van de authenticiteit in FighterZ: de Ginyu Force in vol ornaat.

Oefening baart kunst

Om de game een beetje onder de knie te krijgen kun je uiteraard uiteraard de trainingmodus in, maar de verhaallijn is ook een goede gelegenheid om het vechten te leren. De verhaallijn is verdeeld in drie hoofdstukken en laat je met alle personages aan de slag gaan. Iets was voor een nieuwkomer als ondergetekende een zeer fijne gewaarwording is, maar voor de doorgewinterde vechter als een enorme sleur ervaren kan worden; wil je namelijk met het personage Android 21, de slechterik van het verhaal, aan de slag? Dan zul je de gehele verhaallijn, die zo’n tien uur in beslag neemt, moeten doorspelen.

Online speelplezier, of toch niet?

FighterZ heeft een wat afwijkend menusysteem: in plaats van een daadwerkelijk menu, word je in lobby gedropt waarin je een eigen miniatuurpersonage hebt. De lobby telt maximaal 64 spelers uit dezelfde geografische regio en dient als een soort HUB, vanwaar je elke spelmodus kunt bereiken: de verhaallijn, het trainingsveld, maar natuurlijk ook het onlinegedeelte. Dat online gedeelte is eigenlijk de reden waarom heel het lobbysysteem bestaat: het biedt je de mogelijkheid om continu te blijven vechten tegen tegenstanders over de wereld, want zodra je de opdracht hebt gegeven om een speler te zoeken kun je rustig in de lobby rondhuppelen terwijl het matchmakingsysteem tegenstanders zoekt. Dit blijft het systeem doen, totdat jij de opdracht geeft om te stoppen. Om dat zoekproces te versnellen kies je voor de zoekopdracht je team waarmee je gaat vechten.

De tijd die het zoeken van een tegenstander in beslag neemt is afhankelijk van je verbindingsvoorkeur. Wil je een razendsnelle verbinding met je tegenstander en dus weinig lag? Dan zul je langer moeten wachten. Wil je online tegen een vriend spelen, dan treden er wat problemen op. Eerst moet je in dezelfde lobby zien te komen, waardoor je dus constant in contact moet staan met elkaar. Nou is dat in contact staan via een partysysteem niet zo’n heel groot probleem, maar vind maar eens een lobby in jouw regio met twee vrije plekken.

DRAGON+BALL+FighterZ_20180127002104

Het ringetje om een speler heen duidt op een ringgevecht. Jammer dat dit nog niet helemaal werkt.

Als je dan samen in een lobby zit, moet een van jullie twee een “ring” maken: een soort privélobby in de lobby die van een wachtwoord voorzien is. De ander moet vervolgens in de lobby op zoek gaan naar die ring en uiteindelijk het wachtwoord invullen om de ring te betreden. Klink simpel toch? Toch kan dit proces behoorlijk frustrerend zijn; geen enkele keer kreeg ik een vechtpartij met een vriend op touw en een enkele keer lukte het me een ring van een volslagen vreemdeling te joinen, die geen wachtwoord op zijn ring had staan. Wel leuk is dat je na het betreden van de ring de mogelijkheid hebt om eens rustig het potje van een ander te bekijken, voordat je zelf ten strijde trekt. Bandai Namco is op de hoogte van de ringproblemen en werkt aan een oplossing.

Een machtige strijder

Ondanks de kleine matchmakingproblemen en een storyline die men als langdradig kan beschouwen, voelde ik me in FighterZ een machtige strijder, klaar om iedereen in elkaar te meppen. Dat ik dan te pas en te onpas zelf een goed pak rammel kreeg, kon me vrij weinig schelen, want het plezier dat de game mij geboden heeft en me nog steeds biedt, is gewoon van ongekende hoogte. De game is zo authentiek als wat, ziet er gelikt uit en er is gewoon balans! Je merkt natuurlijk wel dat een Golden Frieza een stuk sterker is dan een Krillin, maar willekeur wint niet langer meer van vaardigheid. De competitieve fighting gamegemeenschap heeft dit ook opgemerkt, want dit jaar is Dragon Ball FighterZ onderdeel van EVO, wellicht het grootste fighting gametoernooi ter wereld. Een heerlijke binnenkomer voor Arc en Bandai Namco dus!


Dwayne Vrancken

 
Dwayne Vrancken


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response